15-7-2014:
De puppy's zijn al weer 2 weken en we gaan week 3 in.

We hebben weer een filmpje (een soort van koekhappen...) :

Ondertussen blijven ze maar flink doorgroeien en het zijn een stel zwaargewichten geworden (zie de gewichtentabel), ze zitten nu al op een gewicht voor pups van de leeftijd van 3 weken. Dus hebben ze een lekker voorsprongetje. Ace is dan wel de kleinste (nog wel) maar hij zit ruim boven het gemiddelde. Die anderen zijn gewoon van die ongelofelijke muiters! Ik heb de anti-doodligstangen al weg moeten halen, ze zijn al zo groot en dik dat ze er tussen en er onder klem kwamen te zitten, en die stangen hingen echt niet laag! Ze worden steeds leuker, zo met de oogjes open en beginnen met mij en met elkaar te spelen. Echt heel leuk om te zien. Ook reageren ze nu op geluid, wel lastig want ze zijn zo wakker en als ze wakker zijn, willen ze eten, en als ze willen eten zetten ze een keel op, pfff. Nou ja, ze doen maar. Ik heb geprobeerd wat portretfoto's te maken maar dat viel heus niet mee. De één bleef tegenstribbelen, de ander viel gewoon in slaap, tja en dan je heb nog evengoed een foto met de ogen dicht... We blijven het proberen.

18-07-2014:
Gisteren toen ik de werpkist weer had schoongemaakt, had ik de kleedjes anders neer gelegd. Hierdoor kreeg je een strookje waar geen kleed op lag maar gewoon de grond (marmoleum). Ayla liep erop en dat vond ze maar helemaal niets, ze begon heel hard te piepen. Amigo daarentegen had er helemaal niets van. Een minuutje later Ayla ook niet meer. Toen ik 5 vijf minuten later weer ging kijken lagen ze daar met z'n allen! Ze hadden het ook zo warm, ze lagen maar te hijgen. Ik heb er nu kranten op gelegd want er was er al 1 bij die had daar geplast...Dus dat begint nu al, poepen konden ze ook al zelf met 10 dagen, ze zijn wel heel vlot met alles! Ook de tandjes beginnen door te komen, arme Jazz....

20-07-2014:
Vandaag en gisteren veel puppybezoek gehad van de toekomstige baasjes van onze pups. Het was heel gezellig en leuk om met iedereen kennis te maken. Iedereen was dolenthousiast over de puppy's, ze vonden ze allemaal stuk voor stuk ontzettend mooi en waren verbaasd hoe groot en dik ze al zijn. Het deed me erg goed om dit allemaal aan te horen en om te zien hoe iedereen genoot van dat jonge grut. Het was daarna dan ook weer moeilijk om afscheid te nemen. Jazz was er steeds bij en zorgde er natuurlijk wel voor dat zij als eerste de aandacht kreeg en gelijk heeft ze :) Daarna vond ze het prima dat iedereen even met de puppy's wilde knuffelen en aaien. Jazz is de moeilijkste niet.

Deel dit bericht via:
FaceBook  Twitter  
Lid van DHCN