12-08-2014:
we gaan alweer week 7 in, 6 weken zijn ze nu en vandaag was ook de dag dat we met ze naar de dierenarts zijn geweest. Eerst met z'n allen de auto in, dat was al een hele klus, gelukkig had ik hulp van mijn dochter Melissa en haar vriendin Alison. Het was wat gepiep achterin de auto maar het kon erger. Toen ze eenmaal in de behandelkamer waren gingen ze meteen op onderzoek uit, ze waren reuze nieuwsgierig. Even knuffelen met de dierenarts-assistente en de dierenarts zelf en daarna zochten ze allemaal een plekje op om te slapen. Lekker rustig. Ze zijn toen op volgorde van geboorte gekeurd, ingeënt en gechipt.
Ayla's Amber heeft het onderzoek zowat slapend gedaan, ze kon met moeite wakker blijven. Zo schattig. Ze zijn allemaal gezond verklaard en hebben een Europees dierenpaspoort mee. De inenting was geen probleem maar bij het chippen piepten de heren het hardst, de dames deden het beter en Aimee's Jazz heeft helemaal geen kik gegeven! Maar ja, die weet wat pijn is, dit was een lachertje voor haar, de bikkel. De chip inbrengen was natuurlijk best wel vervelend met zo'n grote, dikke naald. Dan mag er best gepiept worden toch! Met Aimee's Jazz gaat het gelukkig weer heel goed. Ze loopt, rent en speelt net zo hard mee en het manken is bijna zo goed als over, van de radioloog heb ik nog steeds niets vernomen, de dierenarts zou er achter aan gaan, maar zo te zien is het een flinke kneuzing geweest. Ze is weer helemaal een blije pup en dat is heerlijk om te zien.

13-08-2014:
We hebben een filmpje erbij gedaan van hun grote vriend: de stofzuiger. Zoals je kan zien wordt deze blij begroet door die banjers! Zodra ik de stofzuiger (en deze staat dan al aan) bij hen kom brengen worden ze helemaal blij en enthousiast, en ik maar denken dat ze dat alleen maar bij mij deden....

14-08-2014:
Vandaag ben ik met ze 1 voor 1 de straat op geweest. Ik had Jazz nog wel mee voor eventuele steun, maar dat was eigenlijk niet nodig. Ze deden het allemaal super! Het was even wennen aan de riem maar ze waren totaal niet bang. Integendeel, ze waren onzettend nieuwsgierig en wilde maar wat graag op onderzoek uit. De auto's, fietsers en brommers die voorbij kwamen maakten helemaal geen indruk op ze. Ze gingen gewoon lekker hun gangetje. Vooral Angie vond het geweldig, die liet mij wel even zien hoe we moesten lopen. Geweldig toch! De tuin en de huiskamer hebben ze zo onderhand wel gezien, ze zijn blijkbaar klaar voor de grote wereld.

16-08-2014:
Gisteren en vandaag weer met ze op stap geweest. Ze wisten het al precies toen we naar de gang liepen. Ze werden meteen enthousiast en wilden maar wat graag naar buiten. Ze zijn er echt aan toe, ze willen de buitenwereld ontdekken, echt zo leuk te zien. Hun neusjes gebruiken ze ook goed daarbij! Daar laten ze zich ook maar wat graag door leiden. En hoe ze al zo makkelijk aan de riem lopen, verbazingwekkend gewoon! Het is echt genieten met die bandieten. Ze zijn zo heerlijk vrij en onbevangen.

Deel dit bericht via:
FaceBook  Twitter  
Lid van DHCN